این بیانیه، که متن کامل آن از طریق شبکه حقوق بشر کردستان منتشر شده، بیان میکند که وریشه مرادی، فعال حوزه زنان و مربی کونگفو برای کودکان محروم، که سالها در سنندج به فعالیتهای مدنی مشغول بود، پس از سفر به اقلیم کردستان عراق و عضویت در «جامعه زنان آزاد شرق کردستان» (کژار)، در سال ۱۳۹۳ به جبهه نبرد با داعش در روژاوا و کوبانی پیوست.
او در جریان دفاع از کوبانی مجروح شد و پس از آن در آموزش و ارتقای آگاهی زنان روژاوا نقش کلیدی داشت. مرادی پس از بازگشت به ایران برای پیگیری فعالیتهای اجتماعیاش، در تاریخ دهم مرداد ۱۴۰۲ بدون همراه داشتن حتی یک سلاح سرد، توسط نیروهای اطلاعاتی بازداشت شد.
پس از پنج ماه نگهداری در سلول انفرادی و تحمل فشارهای جسمانی و روانی، او در دادگاهی به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی، بدون فرصت دفاع از خود یا دسترسی به وکلایش، به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شد.
امضاکنندگان بیانیه اعلام کردند که این حکم، برخلاف کیفرخواست اولیه که بر اساس ماده ۲۸۸ قانون مجازات اسلامی (با حداکثر مجازات حبس) تنظیم شده بود، به صورت غیرقانونی با استناد به ماده ۲۸۷ و بر پایه «علم قاضی» صادر شده است.
آنها این تصمیم را نهتنها حملهای به وریشه مرادی، بلکه تهاجمی علیه تمامی زنان و جامعه کردستان دانستند که همواره در صف نخست مبارزه با ظلم و فاشیسم ایستادهاند.
فعالان همچنین با اشاره به احکام اعدام صادرشده برای پخشان عزیزی، شریفه محمدی و بیش از ۵۰ زندانی سیاسی و عقیدتی دیگر، اعدام را «قتل عمدی دولتی» توصیف کرده و از همه خواستند با اتحاد و همصدایی، اعتراض خود را فریاد بزنند تا این احکام لغو شوند.
آنها هشدار دادند که هر لحظه ممکن است حکم وریشه مرادی در دیوان عالی تأیید و اجرا شود و تأکید کردند که بیتوجهی به این احکام، زمینه را برای ادامه سرکوب فراهم میکند.
